سهام بخریم یا طلا نگه داریم؟؛ پاسخ مهم کارشناسان

به گزارش پایگاه خبری پیام خلیج فارس، بازار سهام از زمان بازگشایی معاملات در ۲۹ اردیبهشت تاکنون عملکردی فراتر از سایر بازارهای دارایی داشته است. در حالی که صندوق‌های طلا در این مدت عمدتاً درجا زده‌اند و حتی در برخی مقاطع بازدهی منفی ثبت کرده‌اند، شاخص‌های بورسی رشد قابل توجهی را تجربه کرده‌اند و بسیاری از نمادها بازدهی بیش از ۵۰ درصدی داشته‌اند. همزمان حجم بالایی از نقدینگی در صف‌های خرید منتظر ورود به بازار است که نشان‌دهنده تداوم تقاضا برای سهام است.

با این حال، برای ارزیابی پایداری این روند باید به شرایطی که پیش از جنگ بر بازار حاکم بود نیز توجه کرد. حتی در ماه‌های قبل از آغاز درگیری‌ها، سهام بسیاری از شرکت‌ها با قیمت‌هایی پایین‌تر از ارزش ذاتی خود معامله می‌شدند. در آن مقطع، تعداد زیادی از شرکت‌ها دارای نسبت قیمت به سود آینده‌نگر بسیار پایینی بودند اما فضای نااطمینانی سیاسی و نگرانی از گسترش تنش‌ها باعث شده بود سرمایه‌گذاران تمایل چندانی به ورود به بازار نداشته باشند.

در نتیجه، بخشی از جهش اخیر بازار را می‌توان جبران عقب‌ماندگی‌های گذشته دانست؛ رشدی که با کاهش نسبی نگرانی‌ها درباره وقوع یک جنگ فراگیر و بازگشت آرامش نسبی به فضای سیاسی کشور همراه شد.

اثر تورم بر بازار دارایی‌ها

عامل مهم دیگری که در تحلیل وضعیت بازار سهام باید مورد توجه قرار گیرد، شرایط تورمی اقتصاد است. در اقتصادی که تورم در سطوح بالا قرار دارد، افزایش قیمت دارایی‌ها پدیده‌ای طبیعی محسوب می‌شود و سهام نیز از این قاعده مستثنی نیست.

از این منظر، پیشتازی اخیر بورس الزاماً به معنای رشد غیرعادی بازار نیست، بلکه بخشی از آن ناشی از این واقعیت است که سایر بازارها پیش از این رشدهای قابل توجهی را تجربه کرده بودند و بازار سهام نسبت به آنها عقب مانده بود. به همین دلیل، بخشی از افزایش قیمت سهام را می‌توان به عنوان جبران این فاصله تلقی کرد.

با وجود این، رشد اخیر به معنای آن نیست که سرمایه‌گذاران باید بدون ملاحظه ریسک‌های موجود، بخش عمده دارایی خود را به بازار سهام منتقل کنند. اگرچه در مقیاس کلی هنوز نمی‌توان بازار را گران توصیف کرد و در محیط تورمی موجود همچنان ظرفیت رشد برای بخشی از شرکت‌ها وجود دارد، اما شرایط به گونه‌ای نیست که بتوان با اطمینان از تداوم روند فعلی سخن گفت.

توافقی که هنوز قطعی نیست

یکی از مهم‌ترین محرک‌های رشد بازار در هفته‌های اخیر، خوش‌بینی نسبت به توافقات سیاسی بوده است. اما نکته مهم آن است که آنچه تاکنون مطرح شده بیشتر در حد یادداشت تفاهم یا توافق موقت بوده و هنوز متن رسمی و نهایی آن از سوی طرفین منتشر نشده است.

به همین دلیل، اتکای کامل به این توافق می‌تواند خطرناک باشد. تا زمانی که جزئیات نهایی مشخص نشده، امکان تغییر شرایط یا حتی شکست روند مذاکرات وجود دارد. در چنین حالتی، بخشی از سرمایه‌گذارانی که طی هفته‌های اخیر وارد بازار شده‌اند ممکن است به سمت شناسایی سود حرکت کنند و این موضوع می‌تواند روند بازار را متوقف یا حتی معکوس کند.

اقتصاد همچنان با مشکلات ساختاری روبه‌روست

حتی اگر فرض شود توافق نهایی نیز حاصل شود، بسیاری از مشکلات اقتصاد کشور در کوتاه‌مدت قابل حل نخواهد بود. نرخ‌های بهره بالا، محدودیت‌های ناشی از تحریم‌ها، مشکلات زیرساختی و چالش‌های حوزه انرژی همچنان پابرجا هستند و بر عملکرد بنگاه‌ها اثر می‌گذارند.

از سوی دیگر، خسارت‌های ناشی از جنگ می‌تواند تولید برخی شرکت‌ها را در سال جاری تحت فشار قرار دهد. علاوه بر این، کاهش قدرت خرید خانوارها نیز بر سطح تقاضا اثر منفی گذاشته است و برخی شرکت‌ها ممکن است با محدودیت فروش محصولات خود مواجه شوند.

مجموع این عوامل نشان می‌دهد که رشد سودآوری شرکت‌ها از محل افزایش تولید و توسعه فعالیت‌ها با محدودیت‌های جدی روبه‌روست و نمی‌توان انتظار داشت که همه شرکت‌ها از شرایط فعلی به یک اندازه منتفع شوند.

سهام یا طلا؛ کدام گزینه مناسب‌تر است؟

برآیند این شرایط نشان می‌دهد که اگرچه کلیت بازار سهام هنوز گران نیست، اما همه سهم‌ها نیز ارزنده نیستند. در چنین فضایی خطر ورود سهام نامناسب به سبد سرمایه‌گذاری بیش از گذشته اهمیت پیدا می‌کند و انتخاب سهم به عامل تعیین‌کننده موفقیت سرمایه‌گذاران تبدیل می‌شود.

برای سرمایه‌گذاران ریسک‌گریز یا افرادی که به دنبال بازدهی‌های نسبتاً مطمئن هستند، ورود گسترده به بازار سهام در شرایط فعلی چندان توصیه نمی‌شود. زیرا هر لحظه امکان توقف روند صعودی یا اصلاح قیمت‌ها وجود دارد.

در مقابل، خروج کامل از صندوق‌های طلا نیز در مقطع کنونی توصیه نمی‌شود. قیمت دلار و اونس جهانی در سطوح پایینی قرار دارند و طلا همچنان می‌تواند نقش سپر تورمی و ابزار حفظ قدرت خرید را ایفا کند. برای سرمایه‌گذارانی که افق زمانی میان‌مدت دارند و به دنبال مدیریت ریسک هستند، نگهداری بخشی از دارایی در صندوق‌های طلا همچنان منطقی به نظر می‌رسد.

در نهایت، ترکیبی متعادل از سهام و طلا می‌تواند راهکار مناسب‌تری باشد. هرچند ممکن است در کوتاه‌مدت بازدهی سهام از طلا بیشتر باشد، اما شرایط بازارها همواره ثابت نمی‌ماند و ممکن است در ادامه مسیر مجدداً کفه ترازو به نفع طلا سنگین شود. سرمایه‌گذاری موفق لزوماً به معنای حضور در تمام موج‌های صعودی نیست، بلکه مدیریت ریسک و دستیابی به بازدهی پایدار در بلندمدت اهمیت بیشتری دارد.