نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
به گزارش پایگاه خبری پیام خلیج فارس، بازار کریپتو در ۲۴ ساعت گذشته با موج تازهای از فشار فروش روبهرو شد؛ جایی که بیتکوین حمایت مهم ۸۰ هزار دلار را از دست داد و با عقبنشینی تا کانال ۷۸ هزار دلار، آلتکوینها را هم با خود به پایین کشید.
جرقه اصلی این ریزش، انتشار شاخص قیمت تولیدکننده خالص یا هسته (Core PPI) آمریکا بود؛ شاخصی که تورم تولیدکننده را بدون درنظر گرفتن غذا و انرژی اندازهگیری میکند. این شاخص در آوریل ۲۰۲۶ معادل ۱ درصد رشد کرد؛ رقمی که بسیار بالاتر از پیشبینی ۰.۳ درصدی بازار بود. همچنین، نرخ سالانه این شاخص به ۵.۲ درصد رسید؛ عددی که نگرانیها درباره ادامه سیاستهای انقباضی فدرال رزرو را تشدید کرد.
در کنار نگرانیهای تورمی، رشد شاخص دلار آمریکا (DXY) هم فشار مضاعفی بر بازار وارد کرد. این شاخص اکنون در مسیر صعود به محدوده ۱۰۱ قرار دارد؛ وضعیتی که از نظر تاریخی، معمولاً به ضرر بیتکوین و سایر داراییهای پرریسک تمام میشود.
در واکنش به این دادهها، سرمایهگذاران از داراییهای پرریسک فاصله گرفتند. بیتکوین تا محدوده ۷۸ هزار دلار عقب نشست و اتریوم، سولانا، ریپل و دوجکوین نیز افت محسوسی را تجربه کردند. همزمان، دادههای گلسنود نشان داد که فشار فروش در ETFهای اسپات بیتکوین هم افزایش یافته و میانگین روزانه خروج سرمایه از این صندوقها به ۸۸ میلیون دلار رسیده؛ رقمی که بالاترین سطح خروج سرمایه از فوریه تاکنون محسوب میشود و نشان میدهد حتی سرمایهگذاران نهادی هم فعلاً رویکردی محتاطانه در پیش گرفتهاند.
در حال حاضر، محدوده ۷۸ هزار تا ۸۰ هزار دلار مهمترین حمایت بیتکوین محسوب میشود؛ محدودهای که واکنش قیمت به آن میتواند مسیر کوتاهمدت بازار را مشخص کند.
بازار رمزارزها یکی از پرهزینهترین روزهای تاریخ خود را پشت سر گذاشت. در فاصله چند ساعت، دو حمله سایبری به صرافی بایننس و پلتفرم پیشبینی پولیمارکت، به سرقت مجموعاً حدود ۶.۳ میلیارد دلار و ۲.۶ میلیون دلار دارایی انجامید. حمله به بایننس که احتمالاً به هکرهای کره شمالی نسبت داده میشود، بزرگترین سرقت تاریخ بازار رمزارزها توصیف شده است. اگرچه هر دو شرکت وعده دادند خسارت کاربران را بهطور کامل جبران کنند، اما این اتفاق بار دیگر ضعفهای امنیتی پلتفرمهای مبتنی بر رمزارز و تفاوت اساسی آنها با نظام بانکی سنتی در زمینه حمایت از سپردهگذاران را برجسته کرده است.
چند سال طول میکشد تا یک خانوار ایرانی صاحبخانه شود؟ معاون وزیر راهوشهرسازی میگوید متوسط دوره دسترسی به مسکن در مناطق شهری ۸.۵ سال و دوره انتظار با فرض پسانداز یکسوم درآمد حدود ۲۶ تا ۲۷ سال است. او با این محاسبات، اظهاراتی را که از انتظار بیش از ۱۰۰ ساله برای خانهدار شدن سخن میگویند، فاقد مبنای علمی میداند. اختلاف بر سر این اعداد فقط یک مناقشه آماری نیست و به دو برداشت متفاوت از توان واقعی خانوارها برای خرید مسکن بازمیگردد.
ایران با وجود برخورداری از یک پول ملی و سیاستهای پولی و ارزی مشترک، با چند جغرافیای متفاوت تورم روبهروست. تازهترین آمار مرکز آمار ایران نشان میدهد فاصله تورم سالانه میان ایلام و تهران در مهرماه ۱۴۰۵ به بیش از ۳۲ واحد درصد رسیده است. ایلام با تورم سالانه ۹۶ درصدی گرانترین استان از نظر سرعت افزایش قیمتهاست، درحالیکه تهران با ۶۳.۶ درصد پایینترین نرخ را ثبت کرده است.
بررسی عملکرد بازارهای مالی نشان میدهد که اونس طلا و نقره، دلار و طلای ۱۸ عیار در هفته منتهی به آبانماه روندی نزولی را تجربه کردند.