نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
به گزارش پایگاه خبری پیام خلیج فارس، مجید نوعی اظهار کرد: در حال حاضر ۱۸ صندوق در کشور وجود دارد که وظیفه آنها ارائه خدمات رفاهی، تامین اجتماعی، بازنشستگی و درمان اعضاست ولی برای اینکه صندوقها چابک شوند، باید چند اتفاق بیفتد؛ ما در کشور کمبود منابع و نیرو نداریم، بنابر این مدیریت منابع و نیروها باید اصلاح شود تا اتلاف منابع صورت نگیرد.
وی ادامه داد: در حال حاضر نسبت پشتیبانی ما در صندوق ۱.۲ به ۱ است و با این نسبت هیچ اتکایی به دولت نداریم.صندوق با مدل مردمی و غیردولتی اداره شده است و صندوق چابکی است بنابر این هزینههای اضافی ندارد.
مدیرعامل صندوق بازنشستگی آیندهساز با بیان اینکه صندوقها با مدیریت بهرهور میتوانند برای اعضای خود ارزش افزوده ایجاد کنند، تصریح کرد: اگر مدیریت منابع انسانی و مالی در صندوقها به طور بهینهانجام گیرد، سبد سرمایهگذاری نتیجهاش مطلوب خواهد بود.
نوعی گفت: البته پارامترهای سنجهای بیمههای تامین اجتماعی هم باید اصلاح شود و اصلاحات پارامتری میتواند به پایداری صندوقها کمک کند. خوشبختانه با مدیریتی که شده این صندوق پایداری خوبی نسبت به سایر صندوقهای کشور دارد.
وی با اشاره به رویکرد صندوق آینده ساز در ورود به حوزه دانش بنیان و فناور افزود: ورود به حوزه فناوری و دانش بنیان هم منابع را به طرحهای مورد نیاز تزریق میکند و هم با سرمایهگذاری در طرحهای دانش بنیان آورده خوبی در آینده نصیب صندوق می شود.
آمارهای پولی دی و بهمن ۱۴۰۴ نشان میدهد اقتصاد ایران در زمستان با شتابی نگرانکننده در نقدینگی، پایه پولی و تورم روبهرو بوده است. نقدینگی در پایان بهمن به ۱۴ هزار و ۶۴۰ همت رسید و رشد ۱۲ ماهه آن تا ۴۷.۳ درصد بالا رفت. پایه پولی نیز با رشد ۵۴.۷ درصدی، سریعتر از نقدینگی حرکت کرد. همزمان تورم نقطهبهنقطه بهمن به ۶۸.۱ درصد و تورم ماهانه به ۹.۴ درصد رسید؛ نشانهای از آنکه فشارهای پولی، انتظارات تورمی، نرخ ارز و شوکهای سمت عرضه همزمان در حال تغذیه موج تورمی بودهاند.
وزیر امور اقتصادی و دارایی گفت: افزایش مبلغ کالابرگ دهک های پایین تحت پوشش کالابرگ در دستور کار قرار دارد و وزارت اقتصاد در حال آمادهسازی پیشنهاد خود برای ارائه به دولت است.
منابع خبری اعلام کردند که پنج کشتی پس از رفع محاصره دریایی علیه ایران از آبهای بینالمللی عبور کردند.
برانکو میلانوویچ، اقتصاددان صربستانی-آمریکایی در مقالهای که در فارن پالیسی منتشر شده، استدلال میکند که جهانیسازی نولیبرالی که از اوایل دهه ۱۹۸۰ تا حدود سال ۲۰۲۰ بر اقتصاد جهان مسلط بود، بر دو ستون اصلی «جهانوطنی» و «رقابت» بنا شده بود. همین دو ویژگی توانستند رشد اقتصادی بیسابقهای در مقیاس جهانی ایجاد کنند، اما در نهایت به عامل فروپاشی این نظم نیز تبدیل شدند. از نگاه او، برخورد جهانوطنی با مرزهای سیاسی دولت-ملتها و پیامدهای اجتماعی و اخلاقی رقابت بیحدوحصر، زمینه ظهور نارضایتیهای گسترده اجتماعی، رشد پوپولیسم و جایگزینی تدریجی جهانیسازی نولیبرال با سیاستهای حمایتگرایانه و ناسیونالیستی را فراهم کرد.