آژیر قرمز برای مستأجران؛ ماهی ۳۴ میلیون تومان اجاره در تهران

به گزارش پایگاه خبری پیام خلیج فارس، شاخص اجاره مسکن در آغاز سال ۱۴۰۴ نشان می‌دهد که میانگین اجاره مسکن در تهران به حدود ۳۴ میلیون تومان در ماه رسیده است؛ این رقم بر اساس میانگین اجاره و ودیعه در ۲۲ منطقه پایتخت محاسبه شده است. در مناطق پایین شهر نیز متوسط اجاره به ۲۵ میلیون تومان می‌رسد که تقریباً برابر با مجموع حداقل حقوق یک زوج است.

افزایش شدید اجاره‌بها در تهران؛ میانگین ماهی ۳۴ میلیون تومان

به گزارش دنیای اقتصاد، شاخص اجاره‌بهای پیشنهادی موجران در اسفند ۱۴۰۳ نشان می‌دهد که مستأجران تهرانی در آغاز سال جدید باید به‌طور میانگین ماهیانه ۳۴ میلیون تومان برای اجاره مسکن پرداخت کنند. این رقم شامل اجاره ماهانه ۱۶ میلیون تومانی به‌علاوه ۶۰۰ میلیون تومان ودیعه است که با تبدیل ودیعه به اجاره (بر اساس عرف بازار) به این عدد رسیده است.

اجاره در مناطق پایین شهر چقدر است؟

در مناطق کمتر برخوردار تهران، یعنی بین مناطق ۹ تا ۲۰، میانگین اجاره ماهانه حدود ۸.۲ میلیون تومان و ودیعه ۵۲۱ میلیون تومان است. این ترکیب به معنای پرداخت ماهیانه حدود ۲۵ میلیون تومان برای خانوارهای این مناطق است. با مقایسه این مبلغ با حداقل حقوق یک زوج، می‌توان گفت کل درآمد آنها صرف اجاره مسکن می‌شود.

سهم اندک نرخ‌گذاری دستوری در تعیین اجاره‌بها

بررسی‌های «دنیای اقتصاد» نشان می‌دهد که در سال ۱۴۰۳، اجاره‌بها در تهران ۳۶ درصد رشد داشته، در حالی که نرخ رسمی مجاز افزایش اجاره ۲۵ درصد تعیین شده بود. این نشان می‌دهد که در عمل، نرخ دولتی سهمی در قیمت‌گذاری نداشته و تعیین اجاره‌بها بیشتر تابع شرایط اقتصادی و توافق بین موجر و مستأجر بوده است.

چرا رشد اجاره در تهران کمتر از کشور است؟

تورم اجاره در سطح کشور طبق آمار رسمی به ۴۰ درصد رسیده و بالاتر از تورم اجاره در تهران است. کارشناسان دلیل این تفاوت را در «شروع زودتر موج گرانی اجاره در تهران» می‌دانند. تهران از سال ۹۸ وارد فاز جهش اجاره شد، در حالی که این روند در سایر نقاط کشور از اواخر ۹۹ آغاز شد. همچنین سطح بالاتر اجاره در تهران باعث کاهش سرعت رشد آن در مقایسه با شهرهای دیگر شده است.

رشد بیشتر اجاره در مناطق ضعیف‌تر

گزارش‌ها نشان می‌دهد موجران مناطق پایین شهر بیش از سایرین نرخ اجاره را افزایش داده‌اند. دلیل اصلی این رفتار، وابستگی بیشتر درآمد موجران این مناطق به اجاره‌بها و تأثیرپذیری مستقیم آنها از تورم است. برخلاف مناطق مرفه‌نشین که موجران منابع درآمدی متنوع‌تری دارند، در مناطق ضعیف‌تر، اجاره تنها راه تأمین معیشت بسیاری از موجران است.