نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
به گزارش پایگاه خبری پیام خلیج فارس، در حال حاضر، حدود ۲۰ میلیون کولرآبی در ایران فعال‌اند که بنابر اعلام سازمان ملی استاندارد، بیش از ۷۰ درصد آنها رتبه انرژی پایین (E، F یا G) دارند. این کولرها، با فناوری متعلق به بیش از شصت سال پیش، یکی از عوامل اصلی اتلاف آب و برق در کشور به شمار می‌روند.
طبق آمار رسمی، هر کولر آبی در هر ساعت بین ۳۰ تا ۴۵ لیتر آب مصرف می‌کند که به معنای مصرف روزانه حدود ۷۰۰ لیتر است. مطالعات پژوهشکده مطالعات فناوری نشان می‌دهد که کولرهای آبی تنها در تابستان ۱۴۰۲ حدود ۱۹ میلیارد ساعت فعال بوده‌اند. با احتساب این میزان، مصرف آب آنها در تابستان به رقمی بین ۵۷۰ تا ۸۵۰ میلیون مترمکعب می‌رسد؛ معادل ۳ تا ۴.۵ برابر ظرفیت سد امیرکبیر و ۱.۵ برابر ظرفیت مجموع سدهای طالقان و کرج در زمان پرشدگی کامل.
برخلاف سایر مصارف شرب مانند استحمام یا شست‌وشو، آبی که در کولرهای آبی مصرف می‌شود، تبخیر شده و دیگر وارد چرخه مصرف نمی‌شود. این ویژگی، آنها را به مصرف‌کننده‌ای بی‌جایگزین و خطرناک برای منابع محدود آب شرب کشور بدل کرده است.
جالب آنکه، برای طرح انتقال ۲۸۰ میلیون مترمکعب آب از خلیج فارس به استان‌های مرکزی کشور، بیش از ۶ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری لازم است. در حالی که میزان مصرف کولرهای آبی در سال، دو و نیم برابر این مقدار است. افزون بر هزینه بالا، طرح یادشده نیازمند ساخت شش نیروگاه ۹۰۰ مگاواتی برای تأمین برق انتقال آب است؛ پروژه‌ای که با توجه به بحران انرژی، تحقق آن دشوار به‌نظر می‌رسد.
با وجود نقش قابل توجه کولرهای آبی در مصرف آب و برق کشور، هنوز هیچ برنامه منسجمی برای به‌روزرسانی یا جایگزینی آنها در دستور کار دولت قرار نگرفته است. این در حالی‌ست که طبق برآوردهای پژوهشکده مطالعات فناوری، در صورت جایگزینی کولرهای قدیمی با مدل‌های کم‌مصرف، تا سال ۱۴۲۰ می‌توان حدود ۸۵۰ میلیون دلار در مصرف برق و ۱ میلیارد دلار در مصرف آب صرفه‌جویی کرد.
در شرایطی که کشور با بحران آب و انرژی روبه‌روست، نادیده گرفتن نقش کولرهای آبی در هدررفت منابع شرب، به معنای تشدید مشکلات در سال‌های پیش‌رو خواهد بود. سیاست‌گذاران باید به‌جای سرمایه‌گذاری سنگین بر طرح‌های پرهزینه و پرریسک، به اصلاح مصرف در تجهیزات پرمصرف فعلی اولویت دهند.
بازار رمزارزها یکی از پرهزینه‌ترین روزهای تاریخ خود را پشت سر گذاشت. در فاصله چند ساعت، دو حمله سایبری به صرافی بایننس و پلتفرم پیش‌بینی پولی‌مارکت، به سرقت مجموعاً حدود ۶.۳ میلیارد دلار و ۲.۶ میلیون دلار دارایی انجامید. حمله به بایننس که احتمالاً به هکرهای کره شمالی نسبت داده می‌شود، بزرگ‌ترین سرقت تاریخ بازار رمزارزها توصیف شده است. اگرچه هر دو شرکت وعده دادند خسارت کاربران را به‌طور کامل جبران کنند، اما این اتفاق بار دیگر ضعف‌های امنیتی پلتفرم‌های مبتنی بر رمزارز و تفاوت اساسی آنها با نظام بانکی سنتی در زمینه حمایت از سپرده‌گذاران را برجسته کرده است.
چند سال طول می‌کشد تا یک خانوار ایرانی صاحب‌خانه شود؟ معاون وزیر راه‌وشهرسازی می‌گوید متوسط دوره دسترسی به مسکن در مناطق شهری ۸.۵ سال و دوره انتظار با فرض پس‌انداز یک‌سوم درآمد حدود ۲۶ تا ۲۷ سال است. او با این محاسبات، اظهاراتی را که از انتظار بیش از ۱۰۰ ساله برای خانه‌دار شدن سخن می‌گویند، فاقد مبنای علمی می‌داند. اختلاف بر سر این اعداد فقط یک مناقشه آماری نیست و به دو برداشت متفاوت از توان واقعی خانوارها برای خرید مسکن بازمی‌گردد.
ایران با وجود برخورداری از یک پول ملی و سیاست‌های پولی و ارزی مشترک، با چند جغرافیای متفاوت تورم روبه‌روست. تازه‌ترین آمار مرکز آمار ایران نشان می‌دهد فاصله تورم سالانه میان ایلام و تهران در مهرماه ۱۴۰۵ به بیش از ۳۲ واحد درصد رسیده است. ایلام با تورم سالانه ۹۶ درصدی گران‌ترین استان از نظر سرعت افزایش قیمت‌هاست، درحالی‌که تهران با ۶۳.۶ درصد پایین‌ترین نرخ را ثبت کرده است.
بررسی عملکرد بازارهای مالی نشان می‌دهد که اونس طلا و نقره، دلار و طلای ۱۸ عیار در هفته منتهی به آبانماه روندی نزولی را تجربه کردند.