نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
منابع خبری از دستور مستقیم رئیسجمهور آمریکا برای حمله به نفتکشهای ایرانی در شمال خلیجفارس خبر دادند.
دولت دونالد ترامپ بار دیگر از ابزار تحریم برای وادار کردن ایران به عقبنشینی استفاده کرده و این بار تهدید کرده است کشورها، بانکها و شرکتهایی که به تهران کمک کنند، با تحریمهای ثانویه و حتی محرومیت از نظام دلاری روبهرو خواهند شد. اما همین دولت در توضیح این سیاست، محدودیت اصلی آن را نیز آشکار کرده است. اجرای کامل چنین تحریمهایی علیه بازیگرانی مانند چین و روسیه میتواند هزینه سنگینی به اقتصاد جهانی و خود آمریکا تحمیل کند. نشریه آتلانتیک استدلال میکند که فاصله میان تهدید و اجرای واقعی، بیش از آنکه قدرت واشنگتن را به نمایش بگذارد، محدود شدن گزینههای آمریکا در جنگ ایران را آشکار میکند؛ جنگی که نه ابزار نظامی و نه فشار اقتصادی تاکنون نتوانستهاند پایان مورد انتظار کاخ سفید را برای آن رقم بزنند.
چین با وجود آنکه بزرگترین شریک تجاری ایران و خریدار اصلی نفت این کشور است، خود را در برابر تهدیدهای تازه اقتصادی دونالد ترامپ آسیبپذیر نمیبیند. تحلیلگران چینی معتقدند پکن هم از ذخایر نفتی کافی برای تحمل کاهش واردات از ایران برخوردار است و هم ابزارهای متقابلی مانند محدود کردن صادرات مواد معدنی حیاتی به آمریکا در اختیار دارد. در عین حال، روابط ترامپ با شی جینپینگ و سفر قریبالوقوع رهبر چین به واشنگتن، هزینه تشدید تقابل اقتصادی با پکن را برای آمریکا بالا میبرد. به همین دلیل، در پکن تهدیدهای ترامپ بیش از آنکه نشانه قدرت تلقی شود، بهعنوان بازتاب محدود شدن گزینههای واشنگتن در جنگ ایران ارزیابی میشود.
دولت آمریکا پس از ناکامی حملات نظامی و سپس مشوقهای اقتصادی برای وادار کردن تهران به پذیرش توافق، اکنون راهبرد تازهای را با عنوان «عملیات طرد اقتصادی» آغاز کرده است؛ برنامهای که هدف آن قطع گستردهتر ارتباطات مالی و تجاری ایران با جهان است. با این حال، نشریه اکونومیست بر این باور است که موفقیت این سیاست قطعی نیست. ایران با وجود بحران شدید اقتصادی، افت ارزش ریال، تورم نزدیک به ۹۰ درصد و سقوط صادرات نفت، همچنان شبکههای پیچیدهای برای دور زدن تحریمها در اختیار دارد. افزون بر این، تشدید فشار میتواند به جای تسلیم تهران، ایران را به حملات تازه علیه پایگاههای نظامی، زیرساختهای انرژی و کشتیرانی در خلیج فارس سوق دهد و هزینه راهبرد آمریکا را افزایش دهد.
دونالد ترامپ امیدوار است ترکیب تحریمهای تازه، محاصره دریایی و افزایش فشار بر شرکای تجاری ایران بتواند به وادار کردن تهران به پذیرش توافقی برای پایان جنگ بر اساس شروط آمریکا برسد که هزاران بمب و موشک به آن نرسیدند. با این حال، این راهبرد با یک تناقض اساسی روبهروست. اگر فشار اقتصادی واقعاً مؤثر باشد، ممکن است به جای تسلیم ایران، احتمال واکنش نظامی تهران را افزایش دهد. حمله به زیرساختهای انرژی در خلیج فارس و حفظ فشار بر تنگه هرمز میتواند قیمت نفت و هزینه ادامه تقابل برای آمریکا را بالا ببرد و بار دیگر محاسبات ترامپ را تغییر دهد.
همکاری World Liberty Financial با یک شرکت هنگکنگی که مدلهای هوش مصنوعی شرکتهای چینی را عرضه میکند، بار دیگر روابط مالی خانواده ترامپ با سرمایهگذاران اماراتی و سیاست واشنگتن در قبال فناوری چین را زیر ذرهبین برده است.
بلومبرگ: دونالد ترامپ نشانههایی از تغییر رویکرد آمریکا در جنگ با ایران بروز داده و به جای تشدید فوری حملات نظامی، بر اثرگذاری فشار اقتصادی و محاصره دریایی حساب باز کرده است. این تغییر در حالی رخ میدهد که مذاکرات غیرمستقیم بر سر بازگشایی تنگه هرمز ادامه دارد، اما تهران مجموعهای گسترده از شروط از رفع تحریمها و آزادسازی داراییهای مسدودشده تا خروج نیروهای آمریکایی از پیرامون ایران و توقف حملات به گروههای همسو با تهران در منطقه را مطرح کرده است. همزمان، انتصاب محسن رضایی به ریاست شورای عالی امنیت ملی، بر وزن جریان مدافع کنترل کامل ایران بر هرمز افزوده و میتواند مسیر مذاکرات را دشوارتر کند.
دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا در گفت وگو با فاکس نیوز با تکرار لفاظیها و درحالیکه واشنگتن همواره مدعی باز بودن تنگه هرمز بود، ادعا کرد که گفت وگوهای «بسیار خوبی» با ایران داریم و تنگه هرمز به زودی باز خواهد شد.
قیمت نفت در معاملات روز دوشنبه آسیا، پس از آن که سرمایهگذاران در واکنش به عقبنشینی آمریکا از حمله برنامهریزی شده به ایران، ریسک ژئوپلیتیکی را تعدیل کردند، کاهش یافت.