چرا نخستین خودروی برقی فراری شبیه آیفون است؟

به گزارش پایگاه خبری پیام خلیج فارس، فراری همواره چیزی فراتر از یک وسیله نقلیه بوده است. برای اغلب مردم، فراری نه خودرویی برای رانندگی، بلکه نمادی از قدرت، ثروت، کنترل و موفقیت محسوب می‌شود. فراری در فرهنگ عامه جایگاهی مشابه یک رؤیای دست‌نیافتنی دارد؛ وسیله‌ای که بیش از آنکه استفاده شود، تحسین می‌شود.

در مقابل، محصولات اپل دقیقاً بر پایه فلسفه‌ای متفاوت شکل گرفته‌اند. لپ‌تاپ، آیفون، آیپد یا ساعت اپل قرار نیست خودنمایی کنند، بلکه باید در زندگی روزمره حل شوند و به ابزاری نامرئی برای انجام کارها تبدیل شوند. زیبایی‌شناسی اپل بر سادگی، حداقل‌گرایی و حذف اصطکاک میان انسان و فناوری استوار است.

این تفاوت بنیادین میان دو جهان، این هفته با معرفی نخستین خودروی تمام‌برقی فراری به شکلی نمادین به یکدیگر رسیدند. فراری «لوسه» درون خود همچنان یک فراری است اما ظاهر بیرونی آن بیش از آنکه یادآور خودروهای کلاسیک این برند باشد، به محصولات عصر فناوری شباهت دارد؛ تغییری که بخشی از طرفداران سنتی فراری را نگران کرده است.

رؤیای شکست‌خورده اپل برای ساخت خودرو

پیوند میان اپل و فراری صرفاً یک تشابه ظاهری نیست. اپل بین سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۴ تلاش کرد خودروی اختصاصی خود را تولید کند. پروژه‌ای که با نام «تایتان» شناخته می‌شد و هزاران نفر روی آن کار می‌کردند.

هدف اولیه اپل ساخت خودرویی بود که همان نقشی را در صنعت خودرو ایفا کند که آیفون در صنعت تلفن همراه ایفا کرده بود؛ یعنی بازتعریف کامل یک دسته محصول و تغییر شیوه زندگی مردم.

برای تحقق این هدف، اپل متخصصانی از شرکت‌های خودروسازی سنتی، تسلا، تولیدکنندگان باتری و استارتاپ‌های خودروهای خودران استخدام کرد. هزینه این پروژه بنا بر برخی گزارش‌ها سالانه به بیش از یک میلیارد دلار می‌رسید.

اما در نهایت اپل دریافت که ساخت خودرو با ساخت یک دستگاه الکترونیکی شخصی تفاوت‌های بنیادین دارد. پروژه تایتان ابتدا به سمت توسعه فناوری رانندگی خودکار تغییر مسیر داد و سرانجام به طور کامل متوقف شد. نتیجه این شکست آن بود که حضور اپل در صنعت خودرو به پلتفرم CarPlay محدود شد.

جانی آیو و تولد نزدیک‌ترین چیز به «خودروی اپل»

اگرچه اپل هرگز خودروی خود را نساخت، اما میراث طراحی این شرکت اکنون در فراری ظاهر شده است. جانی آیو که نزدیک به سه دهه مهم‌ترین طراح اپل بود و در خلق محصولاتی چون آی‌مک، آی‌پاد، آیفون، آیپد، مک‌بوک ایر و اپل واچ نقش داشت، پس از جدایی از اپل شرکت طراحی LoveFrom را تأسیس کرد.

فراری برای طراحی لوسه به سراغ همین شرکت رفت و اختیار کامل طراحی را به جانی آیو و مارک نیوسون سپرد. نتیجه کار خودرویی است که تقریباً تمامی اجزای آن، از شکل بدنه گرفته تا پیشرانه برقی، باتری‌ها، فرمان، نمایشگرها و کنترل‌های داخلی، با رویکردی کاملاً جدید طراحی شده‌اند.

لوسه بیش از هزار اسب بخار قدرت دارد و قیمت آن حدود ۶۴۰ هزار دلار اعلام شده است.

فراری‌ای که شبیه فراری نیست

اگرچه فراری‌های گذشته نیز عمدتاً نقش نمادین داشتند، اما لوسه از نظر ظاهری تفاوتی چشمگیر با تصویری دارد که عموم مردم از یک فراری در ذهن دارند.

این خودرو یک هاچ‌بک چهاردر است؛ پیکربندی‌ای که برای یک سوپراسپرت ایتالیایی بسیار غیرمعمول به نظر می‌رسد. افزون بر این، لوسه نخستین فراری پنج‌نفره محسوب می‌شود؛ ویژگی‌ای که با فلسفه سنتی فراری که همواره بر افراط و غیرکاربردی بودن تأکید داشت، فاصله دارد.

اما مهم‌ترین تغییر در طراحی ظاهری خودرو دیده می‌شود. بدنه نرم، گرد و آیرودینامیک لوسه با فرم عضلانی، تهاجمی و حیوان‌گونه فراری‌های کلاسیک تفاوت دارد. البته همین طراحی باعث شده ضریب مقاومت هوا در این خودرو از تمامی فراری‌های جاده‌ای پیشین کمتر باشد و خودرو بتواند ظرف حدود دو ثانیه از حالت سکون به سرعت ۶۰ مایل بر ساعت برسد.

بحران هویت در بازار سوپراسپرت‌ها

همین تفاوت‌های بنیادین باعث شده بخشی از هواداران قدیمی فراری واکنش منفی نشان دهند. برخی از طرفداران این برند با ظاهر جدید خودرو ارتباط برقرار نکرده‌اند و حتی رئیس پیشین فراری نیز ابراز امیدواری کرده که نشان اسب مشهور فراری از روی این خودرو برداشته شود.

در شبکه‌های اجتماعی نیز تصاویری طنزآمیز منتشر شده که لوسه را به موش کامپیوتر اپل تشبیه می‌کنند؛ همان محصولی که برای شارژ شدن باید به پشت برگردانده شود. منتقدان معتقدند لوسه بیش از حد تحت تأثیر فلسفه طراحی اپل قرار گرفته و هویت سنتی فراری را کمرنگ کرده است.

واکنش منفی به لوسه تنها به طراحی آن محدود نمی‌شود. بازار خودروهای سوپراسپرت اساساً از مدت‌ها پیش وارد دوران افول شده است.

خودروها دیگر مانند گذشته نقش مهمی در هویت افراد ندارند. شبکه‌های اجتماعی و زندگی دیجیتال بخشی از کارکرد نمادین خودروها را تصاحب کرده‌اند و نسل جوان نیز کمتر از گذشته به رانندگی علاقه نشان می‌دهد.

ظهور تسلا نیز در این تحول نقش مهمی داشته است. خودروهای برقی نشان دادند که می‌توانند از نظر عملکرد با فراری و لامبورگینی رقابت کنند، اما این کار را بدون هیجان، اسطوره‌سازی و جذابیت سنتی خودروهای اسپرت انجام دادند.

در سال‌های اخیر نیز بسیاری از برندهای لوکس نسبت به خودروهای برقی تردید نشان داده‌اند. لامبورگینی پروژه خودروی تمام‌برقی خود را کنار گذاشت، پاگانی توسعه نسخه برقی محصولاتش را متوقف کرد و شرکت‌های دیگری مانند استون مارتین، پورشه و لوتوس نیز برنامه‌های برقی‌سازی خود را تعدیل کردند.

چرا فراری مسیر متفاوتی را انتخاب کرد؟

با وجود این تردیدها، فراری به این نتیجه رسیده که آینده صنعت خودرو در نهایت به سمت خودروهای برقی حرکت می‌کند و بقا در این آینده مستلزم بازتعریف مفهوم سوپراسپرت است.

برخلاف بسیاری از رقبا، فراری حاضر شده این ریسک را بپذیرد و خودروی برقی خود را به مرحله تولید برساند. البته بازار واکنش محتاطانه‌ای نشان داده و پس از رونمایی از لوسه، ارزش سهام فراری تا حدود ۸ درصد کاهش یافت.

با این حال لوسه بیش از آنکه یک محصول صرف باشد، نماد پذیرش واقعیتی جدید است؛ واقعیتی که در آن ارزش‌هایی مانند سادگی، کارایی، هوشمندی و حداقل‌گرایی جایگزین نمایش پرزرق‌وبرق قدرت و ثروت شده‌اند.

فراری در واقع به این نتیجه رسیده که جهان تغییر کرده است. ارزش‌هایی که زمانی خودروهای سوپراسپرت نمایندگی می‌کردند، امروز بیش از هر جای دیگری در صنعت فناوری متجلی شده‌اند.

فلسفه طراحی اپل که بر سادگی، آرامش، نامرئی‌سازی پیچیدگی و اجتناب از زرق‌وبرق تأکید دارد، اکنون از مرز محصولات دیجیتال عبور کرده و به صنعت خودرو رسیده است. لوسه نماد همین انتقال است؛ خودرویی که بیش از هر فراری دیگری به یک محصول فناوری شباهت دارد.

شاید مهم‌ترین واقعیت نیز همین باشد که امروز ثروتمندترین مشتریان بالقوه فراری، همان نخبگان فناوری و کارآفرینان سیلیکون‌ولی هستند. در نتیجه، فراری برای بقا ناچار شده خود را با ارزش‌های آنان تطبیق دهد؛ حتی اگر نتیجه کار فراری‌ای باشد که بسیاری از طرفداران قدیمی آن را دیگر یک فراری واقعی ندانند.