نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
به گزارش پایگاه خبری پیام خلیج فارس، در حالی که رقم یک میلیون تومانی کالابرگ زمانی به عنوان ابزاری برای تضمین امنیت غذایی دهکهای پایین معرفی میشد، امروز زیر فشار تورم خوراکیها و نوسانات ارزی، بخشی از کارکرد حمایتی خود را از دست داده است.
بررسیها نشان میدهد نرخ تأمین ارز کالاهای اساسی از ۱۱۲ هزار تومان در ابتدای طرح به مرز ۱۴۸ هزار تومان رسیده که همین جهش ۳۲ درصدی به تنهایی کافی است تا وعده ثبات قیمتها را با چالشی جدی مواجه کند. حالا سوال اصلی اینجاست که با کالابرگ یک میلیونی، چطور میتوان مرغی را که قیمت آن در برخی مناطق به ۴۰۰ هزار تومان رسیده است، تأمین کرد؟
این شکاف میان واقعیت بازار و ارقام حمایتی، در گزارش اخیر نایبرئیس مجلس نیز بازتاب داشت. حاجیبابایی صراحتاً اعلام کرد که ارزش واقعی کالابرگ با توجه به گرانیهای اخیر بین ۶۰ تا ۷۰ درصد کاهش یافته است.
این یعنی دولت اگر میخواهد همان قدرت خرید ابتدای طرح را حفظ کند، باید به فکر بازنگری ارقام باشد. از سوی دیگر، آمارها حکایت از آن دارند که وابستگی مستقیم منابع کالابرگ به تالار دوم ارزی و صادرات نفت، این طرح را در برابر تکانههای ارزی بیدفاع کرده است؛ موضوعی که در دو مرحله حتی پای صندوق توسعه ملی را هم برای تأمین اعتبار به میان کشید تا چراغ کالابرگ خاموش نشود.
در نشست اخیر مجلس با حضور احمد میدری، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، سناریوهای داغی برای عبور از این بنبست مطرح شد. از یک سو رئیس کمیسیون اجتماعی مجلس بر لزوم افزایش ۳۰ تا ۵۰ و حتی ۱۰۰ درصدی رقم کالابرگ تأکید دارد و از سوی دیگر، دولت با محدودیتهای شدید بودجهای دست و پنجه نرم میکند.
وزیر رفاه نیز با تأیید نوسانات ناشی از شرایط خاص کشور، از تدوین طرحهایی خبر داد که بر اساس آن، مبلغ کالابرگ میتواند بر پایه قیمت ۱۱ قلم کالای اساسی یا سبد کالری مورد نیاز وزارت بهداشت اصلاح شود.
حالا چشمها به پاستور دوخته شده تا مشخص شود آیا دولت حاضر است برای کاهش فشار معیشتی به مردم، حتی به قیمت اصلاح قانون بودجه، رقم حمایت را به دو برابر افزایش دهد یا خیر.
واقعیت این است که ادامه پرداخت با مبالغ فعلی، در شرایطی که برخی دهکها با بحران بیکاری ناشی از فشارهای اقتصادی و جنگ تحمیلی روبهرو هستند، تنها یک مسکن بیاثر خواهد بود. وقتی بیش از ۲۲۰ هزار متقاضی بیمه بیکاری در لیست انتظار هستند و هزینههای زندگی از حمایتهای نقدی سبقت میگیرند، تثبیت ارقام به معنای کوچکتر شدن سفرههایی است که دیگر جایی برای حذف اقلام ضروری ندارند.
اگر قرار است کالابرگ همچنان به عنوان یک ابزار هوشمند برای حمایت از تولید داخلی و سلامت جامعه عمل کند، راهی جز همترازی با تورم واقعی بازار و نرخ جدید ارز وجود ندارد؛ چرا که امنیت غذایی مردم با آمارهای ثابت روی کاغذ تأمین نمیشود، بلکه نیازمند تصمیماتی شجاعانه برای ترمیم قدرت خرید از دست رفته است.
بازار رمزارزها یکی از پرهزینهترین روزهای تاریخ خود را پشت سر گذاشت. در فاصله چند ساعت، دو حمله سایبری به صرافی بایننس و پلتفرم پیشبینی پولیمارکت، به سرقت مجموعاً حدود ۶.۳ میلیارد دلار و ۲.۶ میلیون دلار دارایی انجامید. حمله به بایننس که احتمالاً به هکرهای کره شمالی نسبت داده میشود، بزرگترین سرقت تاریخ بازار رمزارزها توصیف شده است. اگرچه هر دو شرکت وعده دادند خسارت کاربران را بهطور کامل جبران کنند، اما این اتفاق بار دیگر ضعفهای امنیتی پلتفرمهای مبتنی بر رمزارز و تفاوت اساسی آنها با نظام بانکی سنتی در زمینه حمایت از سپردهگذاران را برجسته کرده است.
چند سال طول میکشد تا یک خانوار ایرانی صاحبخانه شود؟ معاون وزیر راهوشهرسازی میگوید متوسط دوره دسترسی به مسکن در مناطق شهری ۸.۵ سال و دوره انتظار با فرض پسانداز یکسوم درآمد حدود ۲۶ تا ۲۷ سال است. او با این محاسبات، اظهاراتی را که از انتظار بیش از ۱۰۰ ساله برای خانهدار شدن سخن میگویند، فاقد مبنای علمی میداند. اختلاف بر سر این اعداد فقط یک مناقشه آماری نیست و به دو برداشت متفاوت از توان واقعی خانوارها برای خرید مسکن بازمیگردد.
ایران با وجود برخورداری از یک پول ملی و سیاستهای پولی و ارزی مشترک، با چند جغرافیای متفاوت تورم روبهروست. تازهترین آمار مرکز آمار ایران نشان میدهد فاصله تورم سالانه میان ایلام و تهران در مهرماه ۱۴۰۵ به بیش از ۳۲ واحد درصد رسیده است. ایلام با تورم سالانه ۹۶ درصدی گرانترین استان از نظر سرعت افزایش قیمتهاست، درحالیکه تهران با ۶۳.۶ درصد پایینترین نرخ را ثبت کرده است.
بررسی عملکرد بازارهای مالی نشان میدهد که اونس طلا و نقره، دلار و طلای ۱۸ عیار در هفته منتهی به آبانماه روندی نزولی را تجربه کردند.