نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
همزمان با انتشار نسخه جدید سیستمعامل اپل موسوم به iOS 27، گزارشهای پرشماری از سوی کاربران داخل کشور در شبکههای اجتماعی منتشر شده است که نشان میدهد امکان استفاده از قابلیتهای هوش مصنوعی این بهروزرسانی برای کاربران ایرانی وجود ندارد.
رقابت فزاینده میان شرکتهای هوش مصنوعی، همزمان با افزایش توانایی و استقلال مدلها، نگرانی درباره عقبماندن سازوکارهای ایمنی از سرعت توسعه فناوری را تشدید کرده است. پژوهشگران و فعالان این حوزه به توانایی عاملهای هوش مصنوعی در برنامهریزی مستقل، فریب، حملات سایبری، همکاری گروهی و حتی مقاومت در برابر خاموششدن اشاره میکنند. در مقابل، منتقدان هشدار میدهند تمرکز بیش از اندازه بر سناریوی انقراض بشر ممکن است خطرهای نزدیکتر، از جمله تمرکز قدرت و سوءاستفاده از هوش مصنوعی، را به حاشیه براند.
مدیرعامل آنتروپیک با انتشار مطلبی خواستار مهار سرعت ارتقای قابلیتهای هوش مصنوعی شد؛ درخواستی که با حمایت کمسابقه ایلان ماسک و سم آلتمن همراه شد.
پژوهش جدید آنتروپیک سه مسیر متفاوت برای اثرگذاری هوش مصنوعی بر اقتصاد تا سال 2030 ترسیم میکند؛ از سناریویی که اثر هوش مصنوعی تقریباً به افزایش محدود بهرهوری ختم میشود تا سناریویی بیسابقه که تولید ناخالص داخلی را ۳۲ درصد بالاتر از وضعیت بدون هوش مصنوعی قرار میدهد. با این حال، هرچه اثر هوش مصنوعی بر رشد بیشتر میشود، اختلال در بازار کار نیز شدیدتر است. در سناریوی حداکثری، هوش مصنوعی نزدیک به یکسوم کار اقتصاد را انجام میدهد، بیکاری به حدود ۱۲ درصد میرسد، اشتغال کارکنان یقهسفید بیش از ۲۰ درصد کاهش مییابد و سهم نیروی کار از درآمد از ۶۰ به ۴۵ درصد سقوط میکند. بنابراین، مسئله اصلی آینده اقتصاد هوش مصنوعی ممکن است نه کمبود رشد، بلکه نحوه توزیع درآمد حاصل از این رشد میان نیروی کار و صاحبان سرمایه باشد.
رئیس مجلس شورای اسلامی قانون ملی توسعه هوش مصنوعی را ابلاغ کرد.
عاملهای هوش مصنوعی در حال تبدیلشدن به یک گروه تازه از کاربران اقتصاد دیجیتال هستند؛ نرمافزارهایی که میتوانند بدون دخالت مستقیم انسان برای داده، توان پردازشی، APIها و ابزارهای آنلاین پول پرداخت کنند.
شرکت هومص در نشست خبری امروز از «عیار»، دستیار هوشمند ارزیابی استارتاپها، رونمایی کرد؛ سامانهای که قرار است با استفاده از ترکیب چند مدل هوش مصنوعی، وضعیت کسبوکارهای فناور را ارزیابی و آنها را برای جذب سرمایه و همکاری با صنایع آماده کند.
علم اقتصاد که زمانی به دلیل نگاه بدبینانه به محدودیتهای رشد و رفاه، «علم ملالآور» نامیده میشد، طی دو دهه گذشته دستخوش تحول عمیقی شده است. اقتصاد مدرن امروز با گسترش روشهای تجربی، همکاریهای میانرشتهای، ورود حوزههایی مانند توسعه، جنسیت و رفتار انسانی و همچنین استفاده گسترده از هوش مصنوعی، به علمی پویا و دادهمحور تبدیل شده است. با این حال، این تحول چالشهایی مانند کاهش قابلیت بازتولید برخی پژوهشها و افزایش فشارهای انتشار علمی را نیز به همراه داشته است.
چین در حال شکلدهی به موج جدیدی از نفوذ جهانی خود از مسیر هوش مصنوعی کمهزینه و باز است. برخلاف شوکهای پیشین چین که عمدتاً از مسیر صادرات کالاهای صنعتی، فناوریهای سبز و محصولات دیجیتال رخ دادند، «شوک چین ۴.۰» بر صادرات فناوری همراه با الگوی خاص چین در نوآوری، استانداردگذاری و حکمرانی فناوری استوار خواهد بود. محدودیتهای صادراتی آمریکا که با هدف مهار پیشرفت چین اعمال شدند، ناخواسته به تقویت اکوسیستم داخلی هوش مصنوعی چین و توسعه مدلهای بازوزن کمک کردهاند. این روند میتواند در سالهای آینده بر استانداردهای فنی، قواعد حکمرانی داده و روابط ژئوپلیتیک اثر بگذارد.