نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
گسترش سریع هوش مصنوعی بسیاری از اقتصاددانان و سیاستگذاران را بر این پرسش متمرکز کرده است که این فناوری چه تأثیری بر رشد اقتصادی، بهرهوری و بازار کار خواهد داشت. اما پل کروگمن، اقتصاددان آمریکایی معتقد است تمرکز صرف بر شاخصهایی مانند تولید ناخالص داخلی، تصویر ناقصی از پیامدهای فناوری ارائه میدهد. از نگاه او، فناوریهای بزرگ تاریخی نه تنها نحوه تولید کالاها و خدمات را تغییر دادهاند، بلکه ساختار جامعه، سبک زندگی، روابط انسانی و حتی سلامت روان افراد را نیز دگرگون کردهاند. به همین دلیل، برای درک آثار واقعی هوش مصنوعی باید فراتر از اعداد و شاخصهای اقتصادی رفت و به پیامدهای اجتماعی آن نیز توجه کرد.
رشد خیرهکننده بازار سهام آمریکا در سالهای اخیر شباهتهای زیادی با اواخر دهه ۱۹۹۰ پیدا کرده است؛ دورهای که اینترنت موجی از خوشبینی را در بازارها ایجاد کرد و در نهایت به شکلگیری حباب داتکام انجامید. اکنون نیز هوش مصنوعی به عنوان فناوری تحولآفرین جدید، ارزش سهام شرکتهای فناوری را به رکوردهای تاریخی رسانده است. با این حال، برخی تحلیلگران براین باورند که این چرخه لزوماً با یک سقوط بزرگ به پایان نخواهد رسید. از نگاه این گروه از تحلیلگران، مهمترین تهدید پیش روی بازار نه ترکیدن ناگهانی حباب، بلکه کمبود منابع مالی برای تأمین انتظارات فزاینده سرمایهگذاران است؛ موضوعی که میتواند به تدریج از شتاب بازار سهام بکاهد و بازدهیهای سالهای اخیر را محدود کند.
پیشرفت شتابان هوش مصنوعی در سالهای اخیر باعث شده بحثی قدیمی دوباره به مرکز توجه بازگردد؛ آیا هوش مصنوعی میتواند روزی بدون دخالت انسان خود را ارتقا دهد و از کنترل سازندگانش خارج شود؟ اکونومیست به بررسی مفهوم «خودبهبوددهی بازگشتی» میپردازد؛ فرآیندی که در آن یک مدل هوش مصنوعی نسخه بعدی خود را طراحی میکند و این چرخه به صورت مداوم تکرار میشود. اگرچه هنوز هیچ سامانهای به این مرحله نرسیده، اما توانایی روزافزون مدلها در برنامهنویسی، پژوهش و بهینهسازی عملکرد خود، این سناریو را از یک فرضیه نظری به یک احتمال جدی تبدیل کرده است.
اکونومیست در گزارشی استدلال میکند که سرمایهداری آمریکا در سالهای اخیر به شکلی بیسابقه با نوعی ذهنیت آخرالزمانی گره خورده است. از اسپیسایکس و مأموریت نجات بشر از طریق استعمار مریخ تا شرکتهای هوش مصنوعی، صنایع دفاعی، رمزارزها و حتی بازارهای مالی، بسیاری از روایتهای کسبوکار دیگر فقط بر سودآوری، نوآوری یا رشد متکی نیستند، بلکه بر ترس از فروپاشی، جنگ، نابودی تمدن یا تغییر کامل نظم اقتصادی بنا شدهاند. این ترس نه فقط مانع سرمایهگذاری نشده، بلکه به یکی از قویترین ابزارهای جذب سرمایه در آمریکا تبدیل شده است؛ اما اقتصادی که همزمان بیاعتمادی گسترده به کسبوکار و آخرالزمانگرایی نخبگان را در خود جمع کند، میتواند بهشدت انفجاری شود.
رابط کاربری One UI ۸.۵ سامسونگ که ابزارهای جدید هوش مصنوعی و طراحی بهروز شده را به ارمغان میآورد، برای دستگاههای گلکسی بیشتری در حال انتشار است.
پژوهشگران نشان دادهاند که میتوان مدلهای هوش مصنوعی را با طرح صحنههای جعلی در فیلمها و کتابها، به پذیرش دروغ متقاعد کرد.
رمزارز OriginTrail با نماد TRAC در ۲۴ ساعت گذشته رشد چشمگیری را تجربه کرد و قیمت آن پس از لیست شدن در صرافی کرهای Upbit بیش از ۷۷ درصد افزایش یافت.
اقتصاد آسیا در حال ورود به یک «ابرچرخه صنعتی» جدید است؛ دورهای که برخلاف رونقهای کوتاهمدت گذشته، بر پایه افزایش ساختاری سرمایهگذاری در حوزههایی مانند هوش مصنوعی، زیرساختهای انرژی، گذار به انرژیهای تجدیدپذیر و صنایع دفاعی شکل گرفته است. این روند، تنها محدود به صادرات فناوری نیست، بلکه از طریق موج گسترده افزایش هزینههای سرمایهای در بخشهای دولتی و خصوصی، کل ساختار صنعتی آسیا را متحول میکند. برآوردها نشان میدهد حجم سرمایهگذاری سالانه آسیا تا سال ۲۰۳۰ به حدود ۱۶ تریلیون دلار خواهد رسید؛ روندی که میتواند بزرگترین چرخه صنعتی منطقه از دهه ۲۰۰۰ تاکنون باشد.
گسترش سریع هوش مصنوعی موج تازهای از نگرانی درباره آینده بازار کار ایجاد کرده است. نظرسنجیها نشان میدهد بدبینی نسبت به امنیت شغلی در آمریکا به بالاترین سطح تاریخی رسیده و حتی برخی از مدیران شرکتهای فناوری نیز از احتمال افزایش بیکاری سخن میگویند. با این حال، بررسیهای اقتصادی و تجربههای تاریخی نشان میدهد که فناوریها در گذشته به ندرت باعث بیکاری گسترده و پایدار شدهاند. روندهای بلندمدت بازار کار و شواهد تاریخی از انقلاب صنعتی تا تحولات قرن بیستم حاکی از آن است که فناوری اغلب همزمان با حذف برخی مشاغل، فرصتهای تازهای نیز ایجاد کرده است.