نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
مدیرعامل آنتروپیک با انتشار مطلبی خواستار مهار سرعت ارتقای قابلیت‌های هوش مصنوعی شد؛ درخواستی که با حمایت کم‌سابقه ایلان ماسک و سم آلتمن همراه شد.
پژوهش جدید آنتروپیک سه مسیر متفاوت برای اثرگذاری هوش مصنوعی بر اقتصاد تا سال 2030 ترسیم می‌کند؛ از سناریویی که اثر هوش مصنوعی تقریباً به افزایش محدود بهره‌وری ختم می‌شود تا سناریویی بی‌سابقه که تولید ناخالص داخلی را ۳۲ درصد بالاتر از وضعیت بدون هوش مصنوعی قرار می‌دهد. با این حال، هرچه اثر هوش مصنوعی بر رشد بیشتر می‌شود، اختلال در بازار کار نیز شدیدتر است. در سناریوی حداکثری، هوش مصنوعی نزدیک به یک‌سوم کار اقتصاد را انجام می‌دهد، بیکاری به حدود ۱۲ درصد می‌رسد، اشتغال کارکنان یقه‌سفید بیش از ۲۰ درصد کاهش می‌یابد و سهم نیروی کار از درآمد از ۶۰ به ۴۵ درصد سقوط می‌کند. بنابراین، مسئله اصلی آینده اقتصاد هوش مصنوعی ممکن است نه کمبود رشد، بلکه نحوه توزیع درآمد حاصل از این رشد میان نیروی کار و صاحبان سرمایه باشد.
رئیس مجلس شورای اسلامی قانون ملی توسعه هوش مصنوعی را ابلاغ کرد.
علم اقتصاد که زمانی به دلیل نگاه بدبینانه به محدودیت‌های رشد و رفاه، «علم ملال‌آور» نامیده می‌شد، طی دو دهه گذشته دستخوش تحول عمیقی شده است. اقتصاد مدرن امروز با گسترش روش‌های تجربی، همکاری‌های میان‌رشته‌ای، ورود حوزه‌هایی مانند توسعه، جنسیت و رفتار انسانی و همچنین استفاده گسترده از هوش مصنوعی، به علمی پویا و داده‌محور تبدیل شده است. با این حال، این تحول چالش‌هایی مانند کاهش قابلیت بازتولید برخی پژوهش‌ها و افزایش فشارهای انتشار علمی را نیز به همراه داشته است.
چین در حال شکل‌دهی به موج جدیدی از نفوذ جهانی خود از مسیر هوش مصنوعی کم‌هزینه و باز است. برخلاف شوک‌های پیشین چین که عمدتاً از مسیر صادرات کالاهای صنعتی، فناوری‌های سبز و محصولات دیجیتال رخ دادند، «شوک چین ۴.۰» بر صادرات فناوری همراه با الگوی خاص چین در نوآوری، استانداردگذاری و حکمرانی فناوری استوار خواهد بود. محدودیت‌های صادراتی آمریکا که با هدف مهار پیشرفت چین اعمال شدند، ناخواسته به تقویت اکوسیستم داخلی هوش مصنوعی چین و توسعه مدل‌های بازوزن کمک کرده‌اند. این روند می‌تواند در سال‌های آینده بر استانداردهای فنی، قواعد حکمرانی داده و روابط ژئوپلیتیک اثر بگذارد.
واتس اپ ویژگی «هشدار کلاهبرداری» (Scam Alert) را برای کنترل آنکه افراد واقعا کسی که ادعا می کنند، هستند اضافه کرده است.
بحث درباره هوش مصنوعی به بهره‌وری، اشتغال یا رقابت فناوری محدود نیست. با نزدیک شدن مدل‌ها به سطحی از توانایی که برخی آن را «ابرهوش» می‌نامند، پرسش‌هایی بنیادی درباره ماهیت هوش، جایگاه انسان، آگاهی ماشین و حدود کنترل بر سامانه‌های هوشمند مطرح شده است. در این میان، کلیسای کاتولیک نیز با انتشار نخستین بخشنامه پاپ لئو چهاردهم درباره هوش مصنوعی، بر تمایز بنیادی انسان و ماشین و ضرورت تنظیم‌گری تأکید کرده است.
چین با سرعتی کم‌سابقه در حال وارد کردن هوش مصنوعی و ربات‌ها به اقتصاد خود است؛ راهبردی که از یک سو برای حفظ قدرت صنعتی در برابر کاهش جمعیت فعال ضروری به نظر می‌رسد و از سوی دیگر، می‌تواند میلیون‌ها شغل را پیش از آنکه فرصت‌های تازه‌ای ایجاد شوند از بین ببرد. نشانه‌های این تحول از صنعت سریال‌های کوتاه تا حمل‌ونقل، انبارداری، تحویل کالا و کارخانه‌ها دیده می‌شود. دولت چین اکنون با یک تناقض دشوار روبه‌رو است. باید هوش مصنوعی را با سرعت توسعه دهد تا در رقابت جهانی عقب نماند، اما همین فناوری می‌تواند بیکاری جوانان، گسترش مشاغل بی‌ثبات و ضعف نظام تأمین اجتماعی را تشدید کند.
امارات متحده عربی طی دو دهه گذشته یکی از موفق‌ترین نمونه‌های بازسازی تصویر و نفوذ سیاسی در واشنگتن بوده است. کشوری که در سال ۲۰۰۶ به دلیل تلاش برای خرید شش بندر مهم آمریکا با موجی از مخالفت‌های امنیتی روبه‌رو شد، امروز به یکی از نزدیک‌ترین شرکای نظامی، فناوری و سرمایه‌ای ایالات متحده تبدیل شده است. این تحول با لابی‌گری گسترده، صدها میلیون دلار هزینه در واشنگتن، سرمایه‌گذاری در شرکت‌های فناوری آمریکا، نزدیکی به اسرائیل و روابط شخصی با چهره‌های سیاسی آمریکا شکل گرفته است. با این حال، منتقدان می‌گویند این نفوذ باعث شده واشنگتن نسبت به برخی رفتارهای ابوظبی، از روابط با چین و نقش آن در سودان گرفته تا ارتباطات مالی با ایران، اغماض بیشتری نشان دهد.